فهرست موضوعات

لطفا جهت وارد شدن به صفحه مربوطه روی نام آن کلیک کنید

اهل بیت و معصومین

شهدا و دفاع مقدس

قرآن و نماز

عرفانی و غزل

طبیعت و بهار

و .....

......

***************************************************************

*****************************************************

اشعار و شهداء

فهرست اشعار

لطفا جهت استفاده از اشعار روی نام آن کلیک کنید

شراب شهادت

نردبانی از دعا

شهد شهادت

در مقام شهید

وصف شاهد

هستیم ....بودیم

برگشت به فهرست موضوعات

******************************************************

******************************************************

شراب شهادت

آنان که شسته اند به روی ماه رویشان                                   بنگر که لاله می دمد ازخاک کویشان

گلهای سبزه پیشیه عطر آفرین عشق                                     می آید از تمامی این خاک بویشان

دلدادگان عاشقی و مهر دوست،گشت                                     سرشار از شراب شهادت سبویشان

درراه دوست غرق شدن درفراق خون                                    جان دادنی چنین شده بود آرزویشان

پروانه های زخمی شمشیر عاشقی                                  صد پاره پاره خفتشان شد رفویشان

اکرام خون لاله سرخ شهید عشق                                  دشوار هست و سهل بُوَد آرزویشان

نام شهید خون شهیدان چو بشنوی                                     اهدا نما (نفر)صلواتی به سویشان

سرودهء آقای حمید رضا نفر متخلص به (نفر)

برگشت به فهرست

*********************************

نردبانی از دعا

آسمان یک روز دریای کبوتر بود و نیست                         سهم ما خون تفنگ و زخم خنجربود و نیست

روزها امدادهای غیب می بارید وشب                             چشم ها مشتاق پرواز منور بود و نیست

هر دری را میزدی دربان جنت می گشود                         راهی از میدان مین تا کوی دلبر بود ونیست

روزگاری جاده ها بوی رشادت داشتند                            جمله اسباب شهادت هم میسر بود ونیست

نردبانی از دعا می برد ما را تا خدا                         ساحت سجاده هامان جملگی تز بود و نیست

آی مردم من نمیدانم چرا دیگر شدید                             لیک میدانم که حب جاده کمتر بود ونیست

آی مردم من نمیدانم چرا دل مرده اید                             لیک میدانم دلم روزی کبوتر بود و نیست

السلام ای پیر, ای پیر جماران السلام                        دست هایت بر سر ما سایه گستر بود ونیست

اینک این ما و غم جغرافیای بی کسی                             وین دل شوریده کز آیینه برتر بود ونیست

سروده خانم فاطمه صفایی (دوم تجربی) و

برگشت به فهرست

************************************

شهد شهادت

چه جلوه ها که ز بلبل،زشمع و گل که کشیدم                    ولی ز عشق تو خوشتر ندیدم و نشنیدم

زشور شهد شهادت،که در نهاد دلت بود                  دوان به سوی هر دم،دویدم و نرسیدم

به جز غم دل خونت که خود صفای دلم بود                      به خنجری غم عالم،دریدم و ببریدم

تو چون عزیزی و یوسف!زغم دلم،دل کنعان                    زبوی پیرهن تو،چه غمزه ها که خریدم

تو خود کبوتری و من،ز قطره قطره خونت                      غروب سرخی و دشت شقایقی بکشیدم

شبی که تیر نگاهت به زخم دل محکی زد                       چو درد آهوی جانت،ز رنج تن برمیدم

به احترام نگاهت،که شور این غزلم بود                          تمام حس ترم را چو جسم تو بدریدم

سروده خانم سمیه فانی تمدنی

برگشت به فهرست

************************************

در مقام شهید

ای شهید ای شاهد گویای عشق                                      ای عقاب آسمان پیمای عشق

ای بکف بگرفته سر درراه دوست                                  خود تو هستی سرور و مولای عشق

در مقام قرب جانان جای توست                                    ای به نزدت مانده بر جا پای عشق

ای ز ایثارت ملائک در شگفت                                    ای نسیم صبح جان افزای عشق

بر  گرفتاران عالم  شمع  راه                                       سر نهاده بر کف سودای عشق

خلعتی برقامتت ارزنده نیست                                      بر تنت جز خلعت زیبای عشق

هر کسی ازعشق نوعی دم زند                                     از تو شد روشن به ما معنای عشق

خود تو بودی در تکلم با خدا                                        نور بخش وادی سینای  عشق

بر  بلندای  ستیغ  عاشقی                                           صوت تکبیرت رسد از نای عشق

عقل عاجز ماند ازرفتار تو                                         سر نهادم لاجرم بر پای عشق

چشم حق بین تو باحق آشناست                                         خون تو شد مایه احیای عشق

ساعتی رفتی ره صد ساله  را                                         از تو آید ناله  و  آوای عشق

نعمت اللهی به مدحت زد رقم                                 ز تو خواهد لطفی ای صهبای عشق   

سروده آقای حاج غلامعلی نعمت اللهی

برگشت به فهرست

************************************

و

وصف شاهد

درِ نا  سفته را می بایدت سفت                               سخن در وصف شاهد کی توان گفت

کسی کو سینه آماج بلا کرد                                          و در راه هدف جانرا  فدا  کرد

کسی کز هستی خود دیده پوشید                                       بحفظ آرمان خویش کوشید

کسی که تیر دشمن را سپر شد                                  چو ماهی در یم خون غوطه ور شد

کسی کز باده عشق الهی                                  شده سرمست وپیدا کرده راهی

کسی کو بر جمال اوست عاشق                                      براه عشق او گردیده صادق

چو معشوق انا الحق بر زبان داشت                                براهش  جان شیرین در طبق داشت

کسی کو رهبرش پیر خمین است                                   که هم مولا وآقایش حسین است

همی دانم خدا گفته به قرآن                                         نخواهند مرد این خیل شهیدان

شهیدان را ملائک میزبانند                                         به بزم حق تعالی میهمانند

همه زین دیر (فانی)دل بریده                                       ز جان بگذشته وجانان گزیده

سروده حاج محمد تقی نعمت اللهی (فانی )

برگشت به فهرست

************************************

بودیم ....هستیم

رفتند تا وظیفه خود را ادا کنند                               خود را فدای ماندن ما وشما کنند

رفتند با حمایت خالی دستشان                               یک کربلا،حماسه خونین به پا کنند

رفتند وپشت پا به کم وبیش نان زدند                                تا در حضور آیینه خود را فداکنند

ماندیم وبنده های کم وبیش نان شدیم                                تا سالهای قحطی گندم چه ها کنند

ما مانده ایم وبار گناهی که میکشیم                                 امشب دعا کنید که مارا دعا کنند

امشب دعا کنیم که از روی مرحمت                               مارا از آن همیشه خرم صدا کنند

ای سرزمین خون پرنده بلند باش                                  آماده ایم تا سرمان را جدا کنند

آماده ایم مثل همانها که پیشتر                                  رفتند تا وظیفه خود را ادا کنند

سروده آقای علی نعمت اللهی(بهمنی)

برگشت به فهرست

************************************